Traktat o manekinach.

"Czy rozumiecie (...) głęboki sens tej słabości, tej pasji do pstrej bibułki, do papier mâché, do lakowej farby, do kłaków i trociny?

To jest (...)  nasza miłość do materii jako takiej, do jej puszystości i porowatości, do jej jedynej, mistycznej konsystencji. 

 My (...) kochamy jej zgrzyt, jej oporność, jej pałubiastą niezgrabność. 

Lubimy pod każdym gestem, pod każdym ruchem widzieć jej ociężały wysiłek, jej bezwład, jej słodką niedźwiedziowatość..."

     B.Schulz 'Sklepy cynamonowe'

Karuzela rusza.

 Na początku był Paryż. A w Paryżu- pchli targ. W jednym z jego zaułków, wśród rozczłonkowanych manekinów, zielonych zegarów i afrykańskich masek znajdował się kramik zupełnie niezwykły, mianowicie- swoiste Cmentarzysko Lalek.

Szafa główek, skrzynka dłoni, ściana oczu.

 Od niego wszystko się zaczęło; śrubka do śrubki, lalka do lalki- Karuzela zaczyna się kręcić.